וַֽיְהִי֙ כִּשְׁמֹ֣עַ אִיזֶ֔בֶל כִּֽי־סֻקַּ֥ל נָב֖וֹת וַיָּמֹ֑ת וַתֹּ֨אמֶר אִיזֶ֜בֶל אֶל־אַחְאָ֗ב ק֣וּם רֵ֞שׁ אֶת־כֶּ֣רֶם ׀ נָב֣וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֗י אֲשֶׁ֤ר מֵאֵן֙ לָתֶת־לְךָ֣ בְכֶ֔סֶף כִּ֣י אֵ֥ין נָב֛וֹת חַ֖י כִּי־מֵֽת׃
און עס איז געװען, װי אִזֶבֿל האָט געהערט אַז נָבֿות איז פֿאַרשטײנט געװאָרן, און ער איז טױט, אַזױ האָט אִזֶבֿל געזאָגט צו אַחאבֿן: שטײ אױף: יַרשע דעם װײַנגאָרטן פֿון נָבֿות דעם יִזרעאֵלי, װאָס ער האָט דיר ניט געװאָלט געבן פֿאַר געלט. װאָרום נָבֿות לעבט ניט, נײַערט ער איז טױט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.